دسته‌بندی نشده

موزه عبرت؛ روایتی از رنج انسان ‌ها در تاریخ ایران


موزه‌ی عبرت یکی از ساختمان‌های میدان مشق یا باغ ملی است که در زمان پهلوی اول ساخته شد و در دوره‌ی پهلوی دوم به کمیته‌ی مشترک ضدخرابکاری واگذار شد. در این موزه می‌شود روایت رنج انسان‌هایی را دید که در این زندان شکنجه شده‌اند.

برخی از تصاویر این مقاله حاوی صحنه‌های دلخراش شکنجه است 

موزه‌ی عبرت حوالی میدان امام خمینی تهران، در ساختمان باغ ملی قرار گرفته است. باغ ملی که قدمتی به‌اندازه‌ی دوران قاجار و حکومت فتحعلی‌شاه دارد، یکی از آثار ملی ایران است. میدان مشق در دوره‌ی پهلوی اول باغ ملی نام گرفت و سپس در آن ساختمان‌های دولتی مانند وزارت امور خارجه، کتاب‌خانه‌ی ملی و موزه‌ی ایران باستان ساخته شد.

موزه عبرت

ساختمان موزه‌ی عبرت، در واقع نخستین زندان مدرن ایران است که در دوره‌ی پهلوی اول، در سال ۱۳۱۱ برپا شد.

موزه عبرت

این بنای ضد زلزله را مهندسان آلمانی تکمیل کردند و مدتی بعد به زندان اختصاصی زنان تبدیل شد.

موزه عبرت

سال‌ها گذشت و در دوره‌ی پهلوی دوم، سازمان‌های مختلف امنیتی و انتظامی از این زندان بهره بردند.

موزه عبرت

به‌ویژه ساواک و کمیته‌ی مشترک ضدخرابکاری از این ساختمان برای بازداشت و شکنجه‌ی زندانیان سیاسی استفاده می‌کردند.

موزه عبرت

این زندان پس از انقلاب ۱۳۵۷ بازداشتگاه توحید نام گرفت.

موزه عبرت

و در نهایت در سال ۱۳۸۱ به موزه‌ی عبرت تغییر کاربری داد تا گوشه‌هایی از وضعیت شکنجه‌ی زندانیان دوره‌ی پهلوی را به بازدیدکنندگان نشان دهد.

موزه عبرت

موزه‌ی عبرت ساختمانی چهار طبقه دارد. این بنا به‌صورتی طراحی شده که در زمستان سرد و در تابستان گرم باشد تا زندگی را بر زندانیان سخت‌تر کند.

موزه عبرت

حس خوف و نفرت از ورودی ساختمان گریبان بیننده را می‌گیرد. دالان‌های تنگ و باریک، دیوارهای بتنی و بلند، و نرده‌های بلند آهنی تصور کردن این شکنجه‌گاه را ساده می‌کنند.

موزه عبرت

معماری مدور آن باعث گیجی می‌شود، شاید به همین دلیل هرگز کسی از این زندان فرار نکرد.

موزه عبرت

اتاق‌هایی برای اعتراف گرفتن طراحی شده بودند و چه انسان‌هایی که زیر شکنجه‌های ساواک سخن گفتند یا شاید مقاومت کردند و کلامی نگفتند.

موزه عبرت

در این ساختمان که هرگز لکه‌ی ننگش پاک نمی‌شود، ماکتی از شکنجه‌گران دیده می‌شود که با شلاق بالای سر زندانی ایستاده‌اند.

موزه عبرت

موزه عبرت

ابزار شکنجه‌های گوناگون در گوشه و کنار موزه به نمایش گذاشته شده است.

کمیته‌ی مشترک ضدخرابکاری

آویزان کردن از سقف، دستبند قپانی، آویزان کردن صلیبی، شوک الکتریکی، آپولو، سوزاندن نقاط حساس بدن با فندک و شعله شمع، قفس هیتردار، صندلی هیتردار، باتوم برقی، شلاق با کابل برقی و تحقیر و تضعیف روحیه‌ی زندانیان از روش‌های معمول در کمیته‌ی مشترک ضدخرابکاری بوده‌اند. 

موزه عبرت

ظرفیت کل بازداشتگاه ۲۰۰ زندانی بوده است، اما گاهی تا ۸۰۰ نفر در آن زندانی بوده‌اند. 

موزه عبرت

فاصله‌ی حمام رفتن زندانیان، به پرونده و اتهام آن‌ها بستگی داشته است. اما به‌هر حال کسی زودتر از ۱۵ روز به حمام نمی‌رفته و بیشتر از ۳ دقیقه نمی‌توانسته در حمام بماند.

موزه عبرت

هیچ صدایی از این زندان بیرون نمی‌رفته، اما درون خود زندان صدای فریاد و ناله می‌پیچید. همین صداها روحیه‌ی زندانیان را ضعیف می‌کرد و بخشی از شکنجه‌ی روحی آن‌ها بود.

موزه عبرت

۵۶۳ پست سازمانی دائمی و موقت در این زندان وجود داشته است.

موزه عبرت

موزه عبرت

چهره‌های معروف و شناخته‌شده‌ای مانند رهبرمعظم انقلاب اسلامی، آقایان رجایی، هاشمی رفسنجانی، شریعتی، آیت‌الله‌طالقانی، بهشتی، مطهری، اشرفی‌اصفهانی، قاضی طباطبایی، غفاری، سعیدی و  از زندانیان این شکنجه‌گاه بوده‌اند.

موزه عبرت

در موزه‌ی عبرت نام ۴۰۰۴ نفر از افرادی که به اتهام خیانت به حکومت شاه به زنجیر ساواک گرفتار شدند، نوشته شده است.

موزه عبرت

تصویری از مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی

موزه عبرت

 لیموزین‌های این بازداشتگاه به تیمسار نعمت الله نصیری سومین رییس ساواک و ارتشبد حسین فردوست رییس دفتر ویژه اطلاعات تعلق داشتند.

موزه عبرت لیموزین

نمونه ای از اتومبیل‌های موزه

موزه عبرت

در موزه‌ی عبرت ایران می‌توانید از فروشگاه محصولات فرهنگی دیدن کنید.

موزه عبرت

اگر مایل بودید به موزه‌ی عبرت سر بزنید، نشانی دقیق موزه از این قرار است: میدان امام خمینی، ابتدای خیابان فردوسی جنوبی، خیابان کوشک مصری، خیابان شهید یارجانی، پلاک ۱۱.

موزه عبرت



Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن